Фарҳанг
Зеботарин гул
Ҳамаи ин басанда набуд магар, ки нав мехостам диққатамро ба китоб равона созам, ки писараке аз бозӣ хаставу нафасгир шуда, ба наздам омад. Ӯ рӯ ба рӯям истод ва дар ҳоле ки сараш каме
Матни пурра »Ҷои ӯ дар дидаҳост
Ҳар гоҳ устод Меҳмон Бахтиро ба ёд меорам, чеҳраи нуронӣ, чашмони андешаманд пеши рӯ меояд ва суханҳои пур аз меҳру оқилонааш, пур аз лутфу чун таронааш дарёвор ба гӯшам мерезад. Ҳанӯз овози ӯро хеле
Матни пурра »Ҳафт – рақами махсуси хони наврӯзӣ
Мусоҳиба бо фолклоршинос Дилшод Раҳимӣ доир ба ҳикмати суннату анъанаҳои Наврӯз - Хони наврӯзӣ аз куҷо сарчашма мегирад? - Оростани хони наврӯзӣ аз замонҳои хеле қадим, 4-6 ҳазор сол пеш, ки ниёкони мо Наврӯзро
Матни пурра »Риояи расму оини наврӯз муҳим аст
Мутаассифона, солҳои охир баъзе аз расму оини наврӯзӣ аз байн рафтааст. Вобаста ба ин бо муаррих ва бостоншинос Ҷонибек Асрориён суҳбат кардем. - Расму оинҳои наврӯзӣ кадомҳоянд? - Наврӯз ҷашни баҳор ва оғози сол аст.
Матни пурра »Аз мулоқоти наврӯзии Пешвои миллат то рушди кинои тоҷик
Шурӯъ аз соли 2001 Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон зарур шумурданд, ки бо зиёиёни кишвар мулоқоту вохӯрӣ доир намоянд. Ин мулоқот ба ҳукми анъана даромад ва натиҷаҳои дилхоҳ дод. Акнун 20-уми марти ҳар
Матни пурра »Натавон пеши раҳи партави хуршед гирифт
Ҷашни Наврӯз умри беш аз панҷҳазорсола дорад. Пайдоиши онро ба давраи шоҳ Ҷамшед мансуб медонанд. Миллати тоҷик чун вориси арзанда дар тӯли таърих, бо вуҷуди фишорҳои зиёди душманон, тавонист онро ҳифз намояд. Маҳз, бо
Матни пурра »Достони зебоӣ ва рӯзи некуӣ
Наврӯз аз ҷашнҳои дигари бостонӣ Меҳргон ва Сада фарқ дорад. Он дар қадим дар тамоми паҳнои Ориёно, яъне дар давлати Модҳои қадим, Порт (Парфия), Хоразм, Суғд, Бохтар, Сакистон ва замони императории бузурги Ҳахоманишиён ва
Матни пурра »Баҳор — тақвиятбахши ҷисми инсон
Дар фасли зебои баҳор дашту кӯҳсор сабзу хуррам ва пур аз гулу гиёҳҳои шифобахш мешавад ва мардум аз онҳо ҳар гуна даво ва ғизо омода мекунанд. Истифода аз давоҳои табиӣ имкон медиҳад, ки ҷисми
Матни пурра »Моҳияти наврӯз бо истинод ба далелҳои таърихӣ
Наврӯз аз қадимтарин ва азизтарин ҷашни миллии тоҷикон аст. Пайдоиши онро ба зиёда аз 6000 соли пеш тахмин мекунанд. Оид ба ҷашнгирии Наврӯз сарчашмаҳои аз давраи ҳукуматдории Сосониён иттилои бештар додаанд. Дар китоби «Авесто»
Матни пурра »Биё, ки рӯзи наврӯз аст
Нигар, эй дӯст, ин соат ба марзи сарзамини ман, Шукӯҳи тозае дорад диёри нозанини ман. Биё, ки рӯзи наврӯзӣ табиат гул ба бар дорад, Рубобу чанг дар оғӯш биёмад ҳамнишини ман. Зи
Матни пурра »