Фарохонии китоби «Сухани меҳру вафо» дар PDF

Ҳангоми варақгардон кардани саҳифаҳои зардшудаи рӯзнома ба гирдоби хаёл ғӯтавар мешавӣ. Ҳар саҳифа гӯё дарро ба айёми дур мекушояд: солҳое, ки рафтанд, аммо нақши қадамҳои одамон, садои қалами

Давлати Раҳмониён аз зумраи шоирони тавоно ва муваффақи мост. Дар сурудаҳои ширину шево ва зебову рангинаш, ки аз мағзи дилу ҷони шоири ватандӯсту ватангаро садо медиҳанд, мавзуъҳои ишқи Ватан ва

Агарчӣ дар гузашта Наврӯзро арҷ мегузоштанд, вале аз ҷониби ҳукуматҳои замон ба он камтаваҷҷуҳӣ ё бештар бетаваҷҷуҳӣ сурат мегирифт. Хушбахтона, дар замони Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон бо

Вақти боридани боронҳои сел ва фурӯ рафтани дараю селраҳаҳо аз зери хоки деҳаи Пушинги ноҳияи Данғара сафолпораҳо, хумҳои шаробпазӣ ва дигар зарфҳо, тангаҳои мисин, қубурҳои сафолин пайдо мешаванд,

Модар вожаи одӣ не, дар он як ҷаҳон маъно нуҳуфта аст. Ин вожа ба олиҳае мансуб аст, ки қудрати офаридгорӣ дорад. Ӯ инсон ба дунё меорад. Бо ранҷу машаққат ва бедорхобиҳо барои осоиши фарзанд талош