Модар, ту бартарӣ
Васфат ба сад забон бинамоянд шоирон,
Модар, ҳазор бор ба сифат ту беҳтарӣ.
Ту модари Заминиву дунёст тифли ту,
Модар ту не фариштаӣ, не ҳурӣ, не парӣ.
Модар фаришта нестӣ!
Модар, ту бартарӣ...
Модар фаришта нест, сутуни ду олам аст,
Момоҳаво зи муҳраи бобои Одам аст.
Ҳаргиз фаришта қудрати модар надоштаст,
Хешу табору хоҳару додар надоштаст.
Фарзанди нуҳмоҳаи дар бар надоштаст,
Овози нарми аллаи модар надоштаст.
Ҳарчанд шири модари мо рамзи покӣ аст,
Модар фаришта нест, як инсони хокӣ аст.
Модар зи оби тоқату хелидаи ғам аст,
Ӯ саршавии зиндагии зоти одам аст.
Аз оби чашми модари мо оби Зам-Зам аст,
Ӯ ҳамсар асту дилбар асту ҳусни олам аст.
Батнаш нахустин хонаи меҳр асту меҳан аст,
Модар фаришта нест, муқаддастарин зан аст.
Давлат НАЗАР
Ҳамчунин дигар маводҳо:
ҚОНУНИ ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН «ДАР БОРАИ ВОРИД НАМУДАНИ ТАҒЙИРОТ БА КОДЕКСИ ТАНДУРУСТИИ ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН»
Моддаи 1. Ба Кодекси тандурустии Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 30 майи соли 2017 (Ахбори Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, с. 2017, № 5, қ. 1, мод. 270; с. 2021, № 1-2, мод. 12; с. 2024, № 1-2, мод. 17)
Корномаҳои ҷовидонаи Пешвои муаззами миллат
(ДАР АСАРҲОИ САЙМУМИН ЯТИМОВ) Истиқлоли давлатӣ аз дидгоҳи Пешвои муаззами миллат «Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат падидаи истиқлоли давлатиро армуғони тақдир намешуморад. Ба ин
Эмомалӣ Раҳмон ва Соли байналмилалии ҳифзи пиряхҳо – 2025
Солномаи Пешвои миллат бо номи “Эмомалӣ Раҳмон ва Соли байналмилалии ҳифзи пиряхҳо – 2025” дар бораи фаъолияти Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Ҳукумати кишвар бо таҳлили рушди иқтисоди миллӣ омода
Пешвои муаззам
Бахшида ба Рӯзи Президент Гашт рӯзи шонздаҳ худ рӯзи эҳёи Ватан, Рӯзи ваҳдат, рӯзи сулҳу рӯзи амни Анҷуман. Бошад ин Иҷлосия таърихию дарёдмон, Насли баъд онро биомӯзад ба ҳар гуна забон. Будану
Панди нек
Ба ҳар як хандаи он лаб ҳазорон роз пинҳон аст, На ҳар хомӯшии лабҳо нишон аз роздорон аст. Ҳама дин, мазҳабу маслак чу бо худ арзише доранд, На ҳар касро, ки бошад ришу тасбеҳ, ӯ мусулмон аст.
Садриддин Айнӣ ва инқилоби маданӣ
МУҚАДДИМА Муҳимтарин масъалае, ки устод Садриддин Айнӣ ҳаёти худро ба ҳаллу фасли он сарф намудааст, тарғиби зарурати донишандӯзӣ, маърифаткунонии саросарӣ, ташвиқи оммаи мардум барои расидан ба
